Takipçiler

“Yaz” diyorlar bana ilkokuldan beri. Artık anlayabildiklerinden mi, fark edebildiklerinden mi, yoksa sırf sevdiklerinden mi bilmem. “Yaz” dediklerinde bir hoş oluyor içim, baktığımı görenler var fark ediyorum, gurur denilen kireçlenmiş kasımı biri ovmuşçasına kurtuluyorum tutukluğundan. Ben de yazayım istiyorum çoğu zaman, sanırım o zaman bu zaman.

Şeyleri titreşimsel algılayan, antipatik EMPAT’ım!. @zeon.jei.mai

Biraz sosyolog, biraz eğitimci, biraz yapay zekâcı; bolca gezgin ve okuryazarım. Yaşımı söyleyince yaşlı olmamama şaşıyorlar, oysa kaybettiğim bir büyüğümün dediği gibi "ruh yaşlanmaz." Ruh yaşlanmayınca beden ona inanır. Güzel bir uyum oluşur, böylece ruh ve beden gül gibi geçinip giderler. Sanırım hayattaki rolüm, insanlara bunu anlatmak. Burada olmamın sebebi de bu olabilir. Sen ne zannetmiştin?

Sizi ilgilendiren kısmı hala yaşıyor. Anladıkça anlam değiştiren bukalemun.

İnsani vasıflarını korumaya azimli, 21. yy'da yaşayan, tanınmayan bir kişi. Diş hekimi, mesleğine aşık değil; yapıyor işte bir şeyler. (Zaten insan niye mesleğine aşık olsun ki) Okur, yazmaya çalışır, izler, düşünür; genelde karamsardır. Yine de devam eder, etmekte.

Doğdum, büyüdüm, eğitim-öğretime maruz kaldım, okudum, yazdım derken bugünlere geldim, geçiyorum.. İstanbul'u, kedileri ve şiiri çok seviyorum...

Renkler Kararırken (şiir) Ferfecir Şiirler (şiir) Kot Farkı (roman) Kitaplarının yazarı, kendi halinde bir adam.

Mevlana'dan kalan şiir rezervlerini çıkarmaya çalışıyor.