
Ziyaretime geldi yine
Pek misafire benzemiyor artık.
Zaten ona ait olan eve döner gibi.
Gece sinsice taştı odamdan
Selam bile vermedi.
Aynalar unuttu ona bakan yüzleri
Ve ben...
Mezarların arasından yükselen çığlıktım
Kendimi arıyordum gölgelerin ardında.
Hatıralarım akşamları mürekkep sızdırıyor. Okuyanların eline bulaşma çabasıyla.
Eşyalar zihnimde soyunurken
Hiç söyleyemediğim kelimeler kaldı geriye.
Ben sustukça büyüdü.
Unutmama izin vermiyor gece
Seni ikinci kez öldüremiyor binalar
Ben seni unutmadım
Bu gece yine gelecek gece.
Senin gözlerinle bakacak.
Seni unuttuğumda bir daha gece olmayacak.
Ya toprak olurum ya da kül.
Yorumlar (0)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.
