ÖLMEDEN ÖNCE YAZILACAKLAR LİSTESİ

Ölmeden önce yazılacaklar listemin sayfaları arasında geziniyorum. Listeyi büyük bir özenle hazırlamam gerekirdi ama olmadı. Üzerinde ne kadar uzun düşünsem de düşünceler bir yolunu bulup zihnimden kayboluyordu. Geceleri hem geçmişe hem de geleceğe dair değerlendirmelerde bulunuyor, uykularımı heba ediyordum. Kalkıp yazmaya yeltendiğimde sanki gizli bir el beni arkamdan tutup geri yatağa çekiyordu. Bunalıyordum. Ağır geliyordu bedenim. Kalkamıyordum yerimden. Tanışmadığım insanlarla konuşuyordum hayallerimde. Özlemini duyduğum dostluklar kuruyordum. Beni dinlediklerini, beni anladıklarını düşünüyordum. Bir nebze olsun insan olduğumu hissediyordum. Duvarlar örmüyordum etrafıma. Basit bir çitle çevrili bahçemde konuklarımı ağırlıyordum. Ormanda geziyordum korkusuzca. Karşıma çıkan hayvanlar beni ürkütmüyordu. Gezintim esnasında bir nehir kenarında buluyordum kendimi. Karşıda beni neyin beklediğini bilmeden ansızın giriyordum içine. Her yanım ıslanmış bir biçimde karşı kıyıya çıkıyordum. Sanırım bu fedakârlığı kendim değil hayallerimde tanıştığım dostlarım için yapıyordum. Bir köprü kurmak da seçenekti elbet. Vaktimin çoğunluğunu karşı kıyıda olmaya ayırmaktı niyetim. Güneş tam tepede olduğu için üstümdekiler hızlı bir şekilde kuruyordu. Ağaçların arasında ilerlerken güzel bir ahşap ev çıkıyordu karşıma. Çekinmeden ama yine de ihtiyatlı bir biçimde giriyordum içeri. Dört ayağı da birbirinden farklı uzunlukta bir masa görüyordum odanın ortasında. Nasıl ayakta durduğunu kestiremiyordum. Masanın üstünde şık bir tabak ağzına kadar meyve ile doluydu. Dikkatle baktığımda bunların benim en sevdiğim meyveler olduğunu fark ediyordum. Şeftaliyi ısırmam ile yeniden yatağımda uyanıyordum. Şeftali en sevdiğim meyvedir.