
Ömrüm bambaşka bir dönemini
Kucaklıyor bugünlerde
Neler mi yapıyorum
Adımlarımı sessiz ve temkinli atıyor
Bir yandan
Kalbim kırık sesim
Bozulur mu diye çok korkuyorum
Şimdi ise
Penceremi açıyor
Üzerimde birikmiş kem gözleri
Ve hakkımda edilen o kopası sözleri
Sonbaharın hafif keskin rüzgarına
Öylece bırakıyorum
Siz de bırakın
Bırakın ki
Eskiyen ne varsa dökülsün üzerinizden
Bırakın ki
Yeni baharlar açsın içiniz
Bir çağ açılıyor
Benim çağım
Şaşırtma Allah’ım
Sana verdiğim yemini unutturma sakın
Beni benimle koma
Koma ki kaybolmayayım
Niceleri gibi yaşarken
Kor ateşler de yanmayayım
Hadi hep birlikte
Yine yeni bir sonbaharla
Kurumuş yapraklarımızı
Hak ettiği yerde unutalım
-Gökhan Ulusoy-
Yorumlar (0)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.
