TEMASSIZ

Hadi uyu sen
Uyku dediğin bahar bahçe gökyüzü
Yerde bulunan iftirasız erik
Ay hilalken karafta yaz lâli,
Bulunca kaybetmeyeceğin itirazsız kış güneşi
Ellerin ceplerindeyken tutturduğun türkü,
İçinde martılarla kabul ettiğin mahkumiyet,
Bu yüzden daha çok küçük olmak hali,
Hadi uyu sen.

Okulda defterine sırana adını yazdırtan,
Güneye giderken güneşi takip ettirten,
Aklını başına hep sonradan getirten,
Karadutları çingene,
Denizin üstünü köpük köpük eden
hep
uykudur besbelli.

Uyu sen,

Sabah radyoda bir şarkı çalar
Kalbine dokunur en temassız köşesinden
Yirmi yıl öncesine uyanırsın belki.